Աիդա Կարապետյանի ու ամուսնու՝ Արամի սիրո պատմությունը. ծանոթությունից մինչև անսպասելի ամուսնություն

Մարդիկ կան՝ վատ բաներ են մեր հետևից ասում, մարդիկ կան՝ ուրախանում են. Հելոուինը` Հայաստանում

VIDEO. Սոս Ջանիբեկյանը, Լուիզա Ներսիսյանը, Դիանա Մալենկոն և Լևոն Հախվերդյանը՝ սիրային քառանկյունու կիզակետում

Ինչպես Նարեին դիմավորեցին «Զվարթնոց» օդանավականում՝ «Մանկական Եվրատեսիլում» հաղթանակից հետո. երգչուհու էմոցիաները

Թեմա կա. ո՞ւմ մասին է Աստղիկ Սաֆարյանը մտածում գիշերվա 2-ին և ո՞ւմ է տեսնում որպես «Երկու աստղի» հաջորդ զույգ

Օսկար Ուայլդի «Սալոմեն»՝ Երևանի դրամատիկական թատրոնի նոր հարթակում

Կանանց զուգարանից՝ հասարակության հայելի. «Toilet կանանց համար»

Մանկությանս տիկնիկը կուզեի վերադարձնել

Armenia Marriott-ում կրկին համաշխարհային գաստրոնոմիկ շոու է՝ Le Petit Chef-ը վերադարձել է Երևան

Երբևէ ասե՞լ եք «Ես քեզ սիրում եմ»՝ իրականում այդպես չզգալով

«The Last Breath». Սևան Շահմիրյանը հանդիսատեսին է ներկայացնում իր երաժշտական աշխարհը

Լողազգեստով լուսանկարներ. ազատ ինքնարտահայտո՞ւմ, թե՞ չափի զգացում

Կարմիր խնձորը… Արդյո՞ք այն դեռ ակտուալ է

Տղամարդիկ ուժեղ չեն. դերասանուհի Մարի Գրիգորյան

Մեկնարկեց «Ոսկե ծիրան» Երևանի 23-րդ միջազգային կինոփառատոնը

Արսեն Ալբարյան․ բեմի լույսերի տակ՝ զգացմունքների, ընտրությունների ու անկեղծության մասին

Հրաժեշտ Արտիստին. Արտաշես Ալեքսանյանի հոգեհանգիստը՝ Կոնդի Սուրբ Հովհաննես եկեղեցում

Դերասան լինելու որոշումն եմ կայացրել՝ չնայած բոլորի դեմ կարծիքին. Հովհաննես Դիշչյան

Սերժ Ավետիքյան. «Հայկական կինոն պետք է խոսի աշխարհին հասկանալի լեզվով»  

12:41, 9 նոյեմբերի

Անիմացիոն ֆիլմերի և կոմիքսների ReA (ReAnimania) 18-րդ միջազգային փառատոնի շրջանակում Երևանում հյուրընկալվել էր եվրոպական կինոյի նշանավոր դեմքերից մեկը՝ Սերժ Ավետիքյանը։ Կաննի կինոփառատոնի դափնեկիր, ֆրանսահայ դերասանը, ռեժիսորն ու սցենարիստը վաղուց արդեն միաժամանակ երկու մշակութային աշխարհի կրող է։

NEWS.am STYLE-ը ևս զրուցել է ռեժիսորի հետ՝ լսելու նրա տեսակետը հայկական անիմացիայի ներկա վիճակի, սեփական գեղարվեստական լեզվի որոնման, միջազգային համագործակցության հեռանկարների և արհեստական բանականության մասին. մի տեխնոլոգիա, որն Ավետիքյանն արդեն իսկ կիրառում է իր աշխատանքում։

«Չկրկնօրինակել, այլ գտնել սեփական լեզուն»

Իմ կարճամետրաժ ֆիլմերը մի փոքր տարբերվում են հանդիսատեսին ծանոթ ավանդական անիմացիայից։ Դրանք ստեղծված են նկարչական տեխնիկայով, որտեղ պատկերներն ասես կենդանություն են առնում։ Ֆիլմերը կցուցադրվեն փառատոնի օրերին՝ «Նաիրի» կինոթատրոնում՝ իմ հետահայաց ցուցադրության բացման շրջանակում։

Ինձ միշտ գրավել են նոր տեխնոլոգիաներն ու այն ստեղծագործական ազատությունը, որը պետք է ունենա ռեժիսորն իր թիմի հետ աշխատելիս։ Բայց վերջնանպատակը լոկ կոմերցիոն հաջողության հասնելը չէ, այլ իրապես ինքնատիպ գեղարվեստական արժեք ստեղծելը։

Տարկովսկի, Փարաջանով, Փելեշյան, Մալյան, Դովլաթյան. նրանցից յուրաքանչյուրը կերտել է իր ուրույն ձեռագիրը։ Այսօր երիտասարդ ռեժիսորները պետք է փնտրեն իրենց գեղարվեստական դիմագիծը, այլ ոչ թե կրկնօրինակեն ուրիշների լուծումները կամ դրանցից երկրորդական մի բան հավաքեն։ Տարիների փորձն ինձ ցույց է տվել, թե որքան սկզբունքային է այս հարցը։

Հայկական անիմացիա. ժառանգություն և նոր տեխնոլոգիաներ

Չեմ կարող չհիշել Ռոբերտ Սահակյանցին։ Ես ճանաչում էի նրան. ինձ համար նա Հայաստանի մեծագույն անիմատորներից մեկն էր։ Նրա ֆիլմերը, այդ թվում՝ Հովհաննես Թումանյանի գործերի մոտիվներով ստեղծվածները, մինչ օրս մեր մշակույթի անբաժան ու կարևոր մասն են։

Ժամանակակից անիմացիան, կարծում եմ, շատ ավելի է բարդացել։ Այն այսօր սերտորեն շաղկապված է նոր տեխնոլոգիաների, պատկերների ստեղծման, նկարչության ու մշակման արդիական մեթոդների հետ։ Բայց այստեղ պետք է զգոն լինել, որպեսզի ամեն ինչ չվերածվի տեխնիկական հնարավորությունների մակերեսային կիրառման։

Կարելի է ձեռք բերել սարքավորումներ, տիրապետել գործիքակազմին, սովորել աշխատել նոր տեխնոլոգիաներով։ Բայց միայն դա բավական չէ։ Անհրաժեշտ է ունենալ սեփական հայացք և գեղարվեստական ընկալում։ Կարևոր է ոչ միայն ասելիքը, այլև ձևը, էսթետիկան, մատուցման կերպը։ Տեխնոլոգիան պետք է ընդամենը գործիք մնա, այլ ոչ թե փոխարինի հեղինակային տեսլականին։

Ինչու հայկական կինոն պետք է դուրս գա երկրի սահմաններից

Հայաստանում մի լուրջ խնդիր կա. մենք գրեթե չունենք ներքին շուկա։ Այսօր բոլոր մեծ ու լուրջ ֆիլմերը կարող են կյանքի կոչվել միայն միջազգային համատեղ արտադրության շնորհիվ։

Սա նշանակում է, որ պետք է գրել համամարդկային թեմաներ արծարծող սցենարներ։ Իհարկե, կարելի է պատմել տեղի իրականության, հայի ու հայկական բնավորության մասին։ Բայց պարտադիր չէ, որ հերոսը հայ լինի։ Կարևորը՝ նրա պատմությունը հասկանալի և հոգեհարազատ լինի տարբեր երկրների հանդիսատեսին։

Հենց բուն ասելիքը պետք է համամարդկային հնչեղություն ունենա։ Դա թույլ կտա դուրս գալ ավելի լայն լսարանի առաջ և ճանապարհ կբացի իրապես լուրջ կինոնախագծերի համար։

Կա նաև լեզվի հարցը։ Ես շատ կուզեի, որ Հայաստանը դառնար ֆրանկոֆոն աշխարհի մաս, որ ֆրանսերենն այստեղ ավելի ծանրակշիռ տեղ զբաղեցներ, այլ ոչ թե ամբողջ ասպարեզը զիջեր անգլերենին։ Ֆրանսերենը նոր հորիզոններ է բացում։ Հասկանում եմ, որ Հայաստանը, թերևս, ֆրանկոֆոն երկիր չի դառնա, բայց, միևնույն է, շարունակում եմ երազել այդ մասին։

Արհեստական բանականությունը չպետք է ռեժիսոր դառնա

Այս շրջանում ես հենց արհեստական բանականության օգնությամբ եմ աշխատում մի նոր նախագծի վրա, որը պատրաստվում եմ ներկայացնել այստեղ։

Արհեստական բանականությունը խելացի է, բայց ոչ մարդու պես։ Այն համադրում է տեղեկույթն ու փորձում գտնել պատասխանելու ամենաճիշտ տարբերակը։ Սակայն մարդուն միշտ չէ, որ ամենաճիշտ պատասխանն է պետք։ Մարդը պետք է արձագանքի հույզերով, իր ուրույն և ինքնատիպ ընկալմամբ։

Հետևաբար, հենց մենք պետք է ուղղորդենք արհեստական բանականությանը և հստակ ձևակերպենք, թե ինչ արդյունք ենք ակնկալում։ Չի կարելի թույլ տալ, որ նա ինքը թելադրի իր պայմանները։

Եթե նրան լիակատար ազատություն տաս, ամեն ինչ գեղեցիկ ու անթերի կստացվի, բայց կկորչի մարդկային շունչը։ Ուստի պետք է կարողանալ կառավարել տեխնոլոգիան, ուղղություն տալ և հստակ սահմանել՝ սա չեմ ուզում, իսկ այ սա՝ ուզում եմ։

Արհեստական բանականության զարգացումն անխուսափելի է. ի վերջո, մենք ինքներս ենք այն ստեղծել։ Այժմ մեր խնդիրն է կառավարել այդ գործիքը, այլ ոչ թե թույլ տալ, որ այն կառավարի մեր երևակայությունն ու միտքը։

 


Հետևեք NEWS.am STYLE-ին Facebook-ում, Twitter-ում և Instagram-ում





  • Related News

TV SHOWS PHOTO VIDEO


@NEWSam_STYLE

  • Archive
Search